آماده سازی نمونه: سطح فلز مورد آزمایش باید صاف و صاف، با ضخامت نه کمتر از 8 برابر عمق فرورفتگی، و زبری سطح Ra کمتر یا مساوی 1.6 میکرومتر باشد. برای نمونههای کوچک{3}}یا اشکال خاص (مانند لولهها یا صفحات نازک)، باید از شیارهای V{4} یا گیرههای تکیهگاه برای تثبیت استفاده کرد تا از فرو ریختن لبه فرورفتگی جلوگیری شود.
Instrument Initialization: منبع تغذیه (معمولاً 220 ولت AC یا یک باتری خاص) را وصل کنید و 10-15 دقیقه منتظر بمانید تا پیش گرم شود. نیروی آزمایشی و فرورفتگی مناسب را انتخاب کنید: به عنوان مثال، نیروی آزمایشی 29.4 کیلونیوتن (3000 کیلوگرم f) با یک توپ فولادی 10 میلیمتری معمولاً هنگام اندازهگیری فولاد کم کربن استفاده میشود. هنگام اندازهگیری کاربید سیمانی، نیروی آزمایشی 1471 کیلونیوتن (150 کیلوگرم فات) با یک توپ کاربید تنگستن 1 میلیمتری مورد نیاز است.
تنظیمات پارامتر: زمان نگهداری نیروی آزمایش (معمولاً 30-10 ثانیه)، قطر دندانه دار، مقیاس سختی (به عنوان مثال، HBW) و سایر پارامترها را در صفحه کنترل وارد کنید. برخی از سختی سنج های هوشمند می توانند به طور خودکار تورفتگی را شناسایی کرده و پارامترها را همگام کنند.
اجرای آزمایش: نمونه را به صورت افقی روی میز کار قرار دهید و مکانیزم بالابر را طوری تنظیم کنید که به آرامی فرورفتگی با سطح تماس پیدا کند تا زمانی که نیرو تثبیت شود. پس از مدت زمان نگهداری، ابزار به طور خودکار تخلیه می شود یا می توانید به صورت دستی دکمه تخلیه را فعال کنید. قطر فرورفتگی را با استفاده از میکروسکوپ یا سیستم تصویربرداری دیجیتال اندازه گیری کنید، مطمئن شوید که خطای بین دو اندازه گیری کمتر یا مساوی 0.5٪ است.
محاسبه نتیجه: قطر فرورفتگی را در سختی سنج وارد کنید. سیستم به طور خودکار مقدار سختی را با استفاده از فرمول HBW=2F/(πD(D-√(D²-d²))) محاسبه میکند (که در آن F نیروی آزمایش، D قطر فرورفتگی و d قطر فرورفتگی است). در صورت محاسبه دستی، باید از جدول تبدیل سختی برینل استفاده کنید.